‘Wat ik doe? Mensen kijken en figuurtjes maken tot ik omval’

De Stuurhut op het Stationsplein in Vlissingen is de komende maanden een vrijplaats voor kunstenaars. Een rustpunt in de drukte.

Tot half oktober werken acht kunstenaars bij toerbeurt in de Stuurhut, het knalpaarse bouwwerkje bij het Stationsplein in Vlissingen.

Trefpunt
De stuurhut staat er sinds januari 2023, bedoeld als trefpunt waar mensen kunnen filosoferen over het stationsgebied zoals het is en zoals het kan worden. Toch zijn er nog genoeg Vlissingers die al decennia in de stad wonen maar het onderkomen nooit opviel. Dinsdag betrok de Goese kunstenares Monika Dahlberg er haar tijdelijke atelier. De komende twee weken werkt ze daar aan haar beelden en beeldjes of ze kijkt er naar mensen.

,,Het gaat in golven, iedere veertig minuten een nieuwe golf mensen, kijk maar. Zo verschillend allemaal.” Dahlberg zit net een paar uur op haar tijdelijke werkplek en kijkt er haar ogen uit aan de stromen van mensen. Van en naar het station. Van en naar de veerboot, de praktijkexamens voor het brommerrijbewijs die er plaatsvinden, fietsers die onderuit gaan.

Afronding
,,We zijn bezig een kunstenaarsvereniging op te richten. Iedere maand komen we bij elkaar. Dan in Hulst en de andere keer weer hier. Toen we begrepen dat hier maar weinig mensen gebruik maken van de Stuurhut, was het makkelijk geregeld.” André Smits, kunstenaar in Goes trapte het project af. Hij betrok 30 juni de Stuurhut en schilderde er tientallen kleine doeken in zijn eigen stijl. Afgelopen weekend vierde hij de afronding; de finissage en droeg het stokje over aan Dahlberg die er gaat werken aan haar beelden.

,,Ik koop Afrikaanse beelden en maak daar dingen mee.” Binnen staat al een bataljon beeldjes die ze giet van klein. Ze krijgen deels kleuren die passen bij het Zeeuwse of Vlissingse palet. ,,Ik noem ze gatekeepers. Het zijn een soort bruggenbouwers. Ik ben zelf in Kenia geboren en ik probeer een verbinding te maken tussen Afrika en het westen. Het is heel simpel. De komende twee weken zit ik hier. Ik begin om acht uur en werk tot zeven. In die tijd wil zoveel mogelijk gatekeepers maken. Zoveel dat ik geen klei meer kan zien of niet meer op mijn benen kan staan.”