Gedicht van Stadsdichter Middelburg

Middelburg kent vele hoogtepunten als het gaat om kunst en cultuur. Van musea verspreid over de gemeente tot de vele historische gebouwen in de binnenstad. Wellicht is één van de ondergesneeuwde culturele aspecten tegenwoordig wel de dichtkunst. Toch heeft Middelburg een heuse stadsdichter. Josien de Graaf vertolkt deze rol met veel trots en haakt met gedichten in op evenementen die zich afspelen in Middelburg.

Al op zeer jonge leeftijd werd Josien de Graaf verliefd op het schrijven van gedichten. Daarmee werd een uitlaapklep gecreëerd voor haar gedachten: “Ik bekijk de wereld met andere ogen en luister met andere oren. Als er iets niet klopt, haakt het zich vast in mijn brein.” Als 9-jarig meisje schreef De Graaf al gedichten, vele jaren later heeft ze het geschopt tot stadsdichter van Middelburg.

Hoewel 2026 nog jong is, heeft ze in haar rol als stadsdichter al direct een hoogtepunt bereikt met een ode aan twee dames van het Pennywafelhuis. Dat gedicht gaat als volgt:

Woorden ontbreken
Taal is niet toereikend
Maar ogen spreken
Gebogen ruggen vertellen
Een zucht onthult
Hier word je gezien
Hier kun je uitademen
Ontmoeten
Delen
Eten
Schilderen
Muziek maken
Samen zijn
Hier zijn luisterende oren
En lieve ogen
Hier mag je dromen
In een flat in Dauwendaele
Gevuld met verhalen
Met kinderstemmen in de tuin
De geur van eten
Hier is het warm
Hier word je begrepen
Ook zonder woorden
Al 10 jaar
Waken zij over de wijk
De vrouwen van het Pennywafelhuis
Anda en Marlou